…..

Biraz önce okudum bu fıkrayı… Yazarı bunun bir fıkra olduğunu yazmış, Halkı ‘koyun’ gören, ‘Halk Sanatçısı’ olur mu? adlı yazısında.

Gülsem mi ağlasam mı bilmiyorum…

Gidin okuyun siz karar verin… yorumları okumayı unutmayın sakın, okuyup okuyup şükredeceksiniz halinize….

Gün içinde bir açıklama yapılacağını düşünüyorum. İnsanın aklına ilk gelen engelleme olması… umarım böyle bir durum yoktur…

13 Eylül sabahı Hayır oylarının oranı manşetlere girecek. Oran çarpıcı olacak çünkü % 50-55 oranında hayır çıkacak.

Hayırcılar doğuda boykotun kırılacağı, sandığa gideceklerini söylüyor ve bunun için çalışıyorlar. Ancak bunun böyle olmayacağını onlarda biliyor, anket şirketleri de.  Partilerinin bu kitleye hakim olduğunu seçimlerde ve her eylemlerinde gördük. Güneydoğuda katılım düşük olacak. Katılımın gerçekleştiği kitlede ise oylar sanıyorum eşit ya da az bir farkla evet yönünde olacak. Ama büyük kentlerde durum aksi olacak, yani hayır yönünde. Bunun yanısıra CHP ve MHP’ye oy verenlerde fire olacağını sanmıyorum. Sanmıyorum, bunu da AKP ve yandaş medyanın her gün CHP ve MHP’den birilerinin evet dediği yönünde abartılmış bir kampanya yürütmelerinden anlıyorum.  Üstelik bu ters tepecek. Bunun izlerini görüyoruz toplumda. Herkeste bir tepki oluştu. AKP ve yandaşları kötü bir strateji yürüttüler.

Hayır çıkarsa ekonominin bozulacağını, kaos çıkacağını söylüyorlar. Sahte kampanyalar yürütüyorlar, sahte bildiriler dağıtıyorlar, toplumda haklarında tepki oluşmuş kişilere engel olamadılar. Örnek Melih Gökçek. Kemal Kılıçdaroğlu karşısında TV’de çok zor durumlara düşmüş birisinin, şimdi doğru yanlış konuşuyor olması Ankara’da ciddi tepki oluşturdu. Bunun yanısıra Ankara sokaklarının ücretli otoparka dönüştürülmesi ve bu durumdan kimsenin haberdar olmaması bu tepkiyi artırdı.

Diğer yandan kürt açılımı, doğu açılımı, demokrasi açılımı gibi isimlerle yapılan eylemler sonucu PKK’lıların ülkeye girişi ve peşinden olup bitenleri kimse unutmadı. Bu konuda ciddi travma oluştu. Halk ülkenin bölüneceği konusunda bir inanca kapıldı. Bu durum  referanduma kesinlikle yansıyacak. MHP’de bu konuda beklediğimden büyük bir tepki var. Bu nedenle fire vermeleri mümkün olmadığı gibi, AKP’nini seçmen kitlesinde bulunan MHP kökenliler kopacaklar.

AKP’nin seçmen kitlesinden kopuşlar olacak. Büyük umutlarla AKP’ye oy verenler artık ödeyemedikleri vergiler yüzünden kapılarında Vergi Memurlarını görmekten dolayı umutsuzlar. Söz verilenlerin çoğu yapılmadı ya da fos çıktı. Dış politikada oraya buraya yapılan horozlanmaların büyüsü, halkın karnının gurultusunu bastırmıyor. İşsiz babalar, anneler, pazardan bir kaç parça yiyecekle dönen ailelerin kırılmış onurlarını mitinglerdeki parlak sözler örtmüyor. İnsanlar öfkeli, halk artık Bülent Arınç’a tahammül edemiyorlar. Kahvelerde, sokaklarda insanların nasıl bir dil kullandığını gidip bir dinleyin. artık eleştirmiyorlar, içi hakaretle ile dolu cümleler kuruyorlar. AKP ve yandaşlar bunları görmemezlikten geliyorlar ya da saçma sapan Türk filmi senaryoları ile halkla ilişkiler faaliyeti yürütüyorlar. Ama olmuyor…

Ergenekon davaları o kadar uzadı ve o kadar çok askerin üstüne gidildi ki artık mağdurların adı değişti. İnsanlar evet bir şeyler olmuş ama hükümet sevmediklerini de içeri tıkıyor inancında. Yargılamaların bu kadar uzaması ile ortada dolaşan belgelerin gerçekliğine artık inanan insan sayısı azaldı.  Üstelik bu davalarla ilgil yayın yapan medyanın aşırı derecede ön plana çıkması halkın bu davalara olan inancını sarstı.  Hergün yerden yere vurulan askerin gıkının çıkamaz hale gelmesi ile ayrılıkçıların sesinin çok çıkıp birşey yapılmaması halkı sarstı.

O kadar çok  Kürt, Ermeni, Rum, Çerkez vb sözcük kullanıldı ki, Türk olduğunu düşünenler  korkmaya başladı. Bunu herkes atladı.  Halk artık bu sözcüklerden nefret eder oldu.

Başbakan o kadar çok görünüyor ve o kadar çok herkesi azarlıyor ki bu durum rahatsız etmenin ötesine geçti.  ”AKP’ye oy vermem” tepkisinin ötesine geçip nefrete dönüştü. Bunun en iyi örneğini Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’de görebiliriz. Halk Cumhurbaşkanına tepki vermiyor, sesiz kalıyor ve kıyaslama yapıyor.

Yine Kemal Kılıçdaroğlu halkın gözünde yeni olması, onlar gibi konuşması, samimi davranması ona olan sempatiyi artırdı.  CHP oyları arttığı gibi, farklı partilerden saygı duyulan bir isim oldu. Uzun zamandır CHP’de kimsenin yapmadığını yaptı ve Anadoluyu karış karış gezdi. CHP’ye olan tepkileri kırmayı başardı.

Yaşadışı dinlemeler, sınav yolsuzlukları, gizli çekim videolar, yandaş medyanın hergün Türk Silahlı Kuvvetlerine saldırması,  heryerde evet billboardları, açlık, işsizlik, Hanefi Avcı, Fettullan Gülen, hergün yeni bir sıkıntı ülkeyi bir değişime itiyor. İnsanlar huzur istiyor artık.

Hep beraber göreceğiz 12 Eylül gecesini ve ertesini… Bir mucise olmaz ise HAYIR  çıkar ve % 55′i bulur…

*

İstanbul’dan Bağdat’a mal götürecek kervana, olası eşkiya saldırısına karşı bir dudağı yerde, bir dudağı gökte, iri kıyım bir zenci koruma istihdam edilmiş. Boyu kadar kılıç taşıyan zenci, heybetli bir babayiğitmiş.
Yola düzülen kervan, az gitmiş, uz gitmiş, Küçük Asya’yı aşmış, Bağdat’a yaklaşırken bir gece ıssızda, 40 haramilerin saldırısına uğramış.
Haramiler, kervanı darmadağın etmişler, develeri kaçırmışlar, malları yağlamamışlar, heybetli korumayı da derdest edip teker teker üstüne çıkmışlar. Bir harami, iki harami derken, 39 haraminin ırzına geçmesine gıkı çıkmayan heyula zenci, sıra kırkıncı haramiye gelince birdenbire “Haayt!” diye nağralanarak doğrulmuş. Çekmiş boyu kadar kılıcını, 40 haraminin 40’ının da kafasını uçurmuş.
Kaçan develer toplanmış, dağılan mallar yüklenmiş, kervan yeniden yola düzülmüş. Bağdat’a varıp mallarını satan kervancılar, oradan aldıklarını İstanbul’a götürmek için yüklemişler. Heyula zenci koruma da kılıcını kuşanıp kervana doğru seğirtmiş ki, kervancı başı, “Dur,” demiş. “Bu sefere sen gelmiyorsun, işine son verdik.”
Zenci şaşkın, “Neden ağam?” diye sormuş. “Ben sizi kırk haramiden kurtardım, malınızı korudum, görevimi layıkıyla yerine getirdim ya…”
Kervancı başı, dudağını bükmüş: “Getirdin getirmesine, amma velakin dönüşte seni götürecek 39 haramiyi nereden bulacağız?”*

*

Ey sekiz yıldan beri susup susturup, Türkiye’de olan bitenlere bakan kervancılar!
Acaba 39 haramiyi mi bulamadınız, yoksa 40’ıncıyı mı bekliyorsunuz?

MİNE G. KIRIKKANAT

*Melih Aşık’tan dinlediğim bir fıkradır.”

Kaynak

Artık sınır tanımayan tanımlamalar, hakaretler ağızlardan çıkabiliyor. Amaca giden her yol mübah… Şimdi biri de bu beyefendiye 12 Eylül  cuntasının anayasasına evet diyenler bugün sendikaların ………………’dir cümlesinin nokta nokta yerlerini herkes kafasına göre doldursa hoş mu olacak…

Bu benzetmeyi de bir iftar yemeğinde yapıyor üstelik. İftar yemeğiyimiş hiçbir önemi yok. Ve bütün bunlar demokrasi söylemi ile yapılıyor…

Artık ayıp ta diyemiyorum, yuh ta çekemiyorum… geriye ne kalıyor, yapacak birtek şey hepinize kocaman bir HAYIR!

Alexa verilerini iki önemli yolla sağlıyor; birincisi toolbar ikincisi de kayıt olduktan sonra sitenizde kullanacağınız script ve alexa pulu. Bu işe yeni başlayan bir websitesi için bunlar kaçınılmaz bir şekilde önemli. Sitenize kaç kişi giriyor, ne kadar süre ile kalıyor, ne arıyor gibi veriler sizin alexa’daki durumunuzu yakından ilgilendiriyor.

Ancak alexa’daki verilerin kesinliği, doğruluğu konusuna gelince bu yanıltıcı sonuçlar elde etmenize neden olabilir. Alexa sitelerden gelen verileri çok hızlı analiz ediyor ve çok sık durum güncellemesi yapabiliyor.  Toolbar kullanımı ciddi bir  şekilde bir sitenin pozisyonununu etkileyebiliyor. Alexayı bir süreliğine de olsa kandırmak ya da etkilemek mümkün.

Şöyle ki cache, cookie temizliği yaparak bir IP’den yapacağınız arama ile sitenize günlük 100 giriş yapsanız dahi bu sıralama işini etkiliyor.  Ya da bu konu için servis yapan sitelerden gelen girişlerde sizi belli sürelerle sıralamada etkin yerlere getirebiliyor. Ancak bunların hiçbirisi sağlıklı değil. Manipüle ile elde edilen bu hareketler bir süre sonra size kötü sonuçlar olarak geri dönebilir.

Yapacağınız en doğru şeyler şunlar;

- Alexa toolbar yükleyin, yüklemeye teşvik edin ve toolbar üzerinden çevrenize size oy vermelerini giriş yapmalarını tavsiye edin, yaptırın.

- Sitenizi doğru, işe yarar, çok ziyaret edilen siteler, forumlarda tanıtmaya, yorumlarda link vermeye çalışın. Yani gerçek backlink almaya çalışın.

- Özgün olun, güncel olun akıllıca etiketlemeler yapın ki sitenizi ziyaret edenler bir süre sitenizde kalsın.

-  Alexa deneyimlerinizi, bu konudaki bilgilerinizi sitenizde paylaşın

- Alexa scriptini mutlaka sitenizde tutun

- Yayınınıza ara vermeyin

- Arama motorları ile uyumlu bir yapı kurun

- Sitenizin hızını, kullanılan scriptleri optimize edin, kimseyi yormayın

- Bu konudaki kaynakları okuyun, siteniz sizin için önemli ise bu konuda uzman birilerinden destek alın

Alexa’nın sitenize reklem vermek isteyen kurumlarca önemsendiğini de unutmayın. Yani siteniz üzerinden para kazanma hayaliniz var ise sıralamanın önemli olduğunu bilin. ama unutmayın ki çoğu şirketin tek önem verdiği yer vardır o da google hakkınızda ne düşünüyor…

Firmalar ve ürünleri hakkında yapılan olumsuz kampanyalar, tüketici şikayetleri, hakkınızda kasıtlı olarak yapılmış olumsuz etiketlemeler, porno sitelerinde isminizle yapılan etiketlemelerle başa çıkmanız gerçekten zordur. Çoğu zaman nereye başvuracağınızı bilemezsiniz, bu sitelerin çoğunun yöneticileri bu konuya duyarsız kalır ve google bu tür başvuruları ya yanıtlamaz ya da yapabileceği birşeyin olmadığını bildirir.

Bu sorun gittikçe büyümekte ve birçok kişi bu sorunla uğraşmaktadır. Ülkemizde bu konuda ki yasaların outurmamış olmasından da kaynaklanan bir boşluğu kullanan kişi ve kurumlar size uzun zaman kabus yaşatabilir.  Bunları temizlemek gerçekten çok zordur. Bilgi ve zaman gerektirir. Bazı bilgileri kaldırmak ise neredeyse imkansızdır. Ancak bununla başedilemeyeceği anlamına gelmez.  Teknik bilgi, anlaşmalar, hukuk bilgisi ve bağlantılar gerektirir.

Dizinlerde bulunan bu olumsuz bilgilerin bir bölümü kişilerin düşünmeden paylaştığı bilgilerden kaynaklanır. Sosyal paylaşım sitelerinde, forumlarda geleceği düşünmeden paylaşılan bilgiler daha sonra önünüze bir iş görüşmesinde gelebilmektedir. Yine bu bilgilerin önemli bir kısmı, içinde kasıt barındıran, intikam almak için izinsiz olarak kişisel bilgilerin paylaşılmasından ya da olumsuz kampanya yapmak amacıyla gerçekleştirilmektedir.

Bu konuda gerçekten bir sıkıntı yaşıyorsanız ne yapmanız gerektiği konusunda bir fikriniz de yoksa bir uzmandan ya da bir kuruluştan destek almanız gerekir. Dizinlerdeki bu bilgi sizi gerçekten etkiliyor ise bu destek şarttır.  En önemli  arama sonuçları google üzerinde yer almaktadır. Bu arama motorunun nasıl bir çalışma yapısı olduğunu bilmeniz, en azından anlamış olmanız gerekir. Bu yapıyı google dışında, doğal olarak hala çözmüş ve konuya hakim kimse olmadığını bilmelisiniz.

Eğer internetteki bu karadeliklerden kurtulmak istiyor, firmanız ya da şahsınız hakkındaki kişisel bilgilerin dağılmasın önlemek istiyorsanız, hakkınızdaki olumsuz etiketlemelerden kaynaklanan  çirkin kampanyalardan kurtulmak istiyorsanız newpageflip@gmail.com posta adresine yazın. Ön inceleme sonrası size nasıl yardımcı olabileceğimizi bildirelim.

Bunun yanısıra websiteniz hala google dizinlerinde gerilerde ise, rakipleriniz sizin çok çok önünüzde ise ve siteniz istediğiniz performansa ulaşamamış ise eksik birşeyler yapılmış demektir. Bu konuda bir çalışma yapılması gerekir. Arama motorları ile barışık olmayan bir yapıya sahipsiniz ya da bu konuda yanlış birşeyler yapılmış anlamına gelir bu durum. Kısa zamanda dizinlerde yer almak istiyor, internette bulunur, görünür olmak istiyorsanız aynı posta adresinin kullanarak destek isteyin.

Referandumda, “Evet” oyu vereceğini açıklayan Sezen Aksu’yu telefonla aramışsınız.
Sezen Aksu bizim partinin içinden eleştiri aldı. Hem o eleştri nedeniyle hemde rahatsızlığı nedeniyle aradım kendisini. Yoksa normal siyasal tartışmaların bir parçası olmak için aramadım.

Aksu’nun 1989’da dönemin Cumhurbaşkanı Kenan Evren’in resepsiyonuna katılması, 1995’te Susurluk sürecinin en karanlık dönemlerinde, dönemin Başbakanı Tansu Çiller’le birlikte şarkı söylemesi ve şimdi de darbe karşıtı olması bir çelişki değil mi?
Çelişki değil tutarlılık var.

Ne gibi?
Kenan Evren’i desteklemiş. Diğerlerini desteklemiş. Şimdi de o Anayasa’ya “Evet” diyor. Burada bir çelişki yok ki.

Orhan Gencebay da, 1994’te, “Kenan Evren’deki sanatçı duyarlılığını görüyorum” diyor. Şimdi de darbe karşıtı…
Orada da bir çelişki yok. Yine kendi içlerinde tutarlılık var. Yani o tutarlılığı şöyle söylüyorum ben: Bu sanatçı arkadaşlarımızın dünyayı sorgulayış biçimleri bizden farklı olabilir. Ona saygı gösteriyorum. Ama bu Anayasa değişikliği gerçekleşirse herhangi bir iktidar, örneğin Orhan Gencebay’ı veya Sezen Aksu’yu sevmeyen bir siyasi iktidar onlara hayatı cehennem edebilir. Biz bunu istemiyoruz. Hiç kimse için hiçbir yurttaş için hayat cehenneme dönmemelidir.

Yukardaki sözler Habertürk’ten Kutlu Esendemir’in sorularını yanıtlayan Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’na ait.

12 Eylül cuntasına karşı durabilen, bu yüzden yargılanan yüzlerce sanatçı, aydın, gazeteci, bilimadamı, siyatçi o günlerde susmadı. Milyonlar sustu, Türkiye sustu hatta susmanın ötesine geçti cuntaya alkış tuttu, yanında yer aldı ve onların hazırladığı 12 Eylül anayasasına % 90′larla evet dedi. Öğreniyoruz ki 12 Eylül darbecilerinin resepsiyonuna katılanlar bugün fikir beyan ediyor. Acaip bir durum. Bir başka acaiplik Erdal Eren için şarkı falan yapıyor.  Sonra da ortaya birileri çıkmış o’nu linç ediyorlar diye bağırıp duruyor. Ne linci be adam o zaten kendini, kendi ruhunu linç etmiş.

Bu hanımefendiye bu yetmemiş Tansu Çiller ile birlikte şarkılar söylemiş. O günlerde demokrasinin kraliçesi diye yutturulan, gazetelerde köşelerinden  ”o güzel sarışın” diye yazılar düzenler bizi “sazan” sandığı için unuttuğumuzu düşünüyorlar. Bu arkadaşlar şimdi ne yazıyor aynı şeyi, Kılıçdaroğlu’nun söylediği gibi acaip tutarlılar. Güç kimde ise onların yanındalar. Bu güzide sanatçı ve gazeteciler şimdi evet evet diye kendi etraflarında dönüp duruyorlar. Herkes tarih içinde yerine alıyor, herkese bir koltuk var bu insanlık tarihinde. Erdal Eren adlı çocuğu asan cuntacılarla aynı salonda gülücük dağıtanların Erdal Eren’e şarkı yazma ve demorasiden sözetme hakkı olmamalı.

Türkan Saylan’ı  unutmasını, gıkını çıkaramamasını unutmadık. Unutulacak gibi de değil. Korkudan evine kaçmanın utanılacak bir yanı yok elbette ama korku salanların yanında olmak utanç verici bir durum.

Hadi şimdi gidip Sezen Aksu dinleyelim, Orhan Gencebay’a selam çakalım. Hadi  rap rap rap, sağdan saymaya başla… evet1, evet2, evet3… hadi rap rap rap…

Gerçi öyle insanlar var ki bunlara etkili olacak mı bilmiyorum. Bu sabah gelirken Çevre yolu Mamak – Kıbrısköy mevkiinde bir kamyon sol şeritten 120-130 km hızla yanımdan geçti. Ve bu kamyon o hızla gittiği için arkasından taş atarak ilerliyordu. Çünkü bir inşaat kamyonuydu. İşin ilginci özel değil kamuya ait bir kamyon, yani resmi plakalı. Buraya yazacağım plakasını… 06 L 2957 resmi plakalı bu kamyonun üzerinde kocaman bir de logo bulunuyor; Keçiören Belediyesi. Bu bölgede fazlaca inşaat ve taş ocakları bulunduğu için kamyon sayısı fazla. Büyük bir bölümü hiçbir kurala uymuyor. Doğal olarakta kaza sayısı fazla.

İstanbul ve Eskişehir yolundaki sürücüler şu anda kameraların olduğu noktaya kadar aşırı hızla gelip, en sol şeritte aniden fren yapıyor ve yavaşlıyor.  Kontrol noktasını geçince tekrar hız yapmaya devam. Ve bunu büyük bir marifetmiş gibi yapan rahatsız tipler var. Kullandıkları araç bu tiplerden daha akıllı bir sisteme sahip.

Umarım bu sistem amacına ulaşır. Eskisi gibi kurallara uyanlar değil uymayanlar cezalandırılır…

Kuran’da böyle bir kavram, hüküm var mı yok mu, peygamberimiz böyle birşeyden bahsetti mi, Hz. Ayşe şöyle dedi, aslında yahudilerden geçme bir alışkanlık mı… eee

Kuran’da bir sözcük var, evet bu konuya atıfta bulunan bir tane sözcük.Yasakları, farzları defalarca tekrar eden Kuran’da bu konuda bir adet sözcük yüzünden dünyanın her tarafında kıyametler kopuyor. Özgürlük kıyameti koparan, her allahın günü bu konuyu yazarak, saçının bir telinin görünmesinin inançlarının tümünü sarsacağını iddia eden zırvalıklarını ısrarla devam ettiriyorlar. ve bu toplumda hala bu konu tartışılıyor.

Din adına, mezhep savaşlarında öldürülen binlerce insan bir kenara varsa yoksa başörtüsü. Ahlaksızlığın her türlüsünün tavan yaptığı bir ülkede bunlar bir yana başörtüsü en önemlisi.  Niye peki, öneme nedir bu işin?

Aslında basit, işin inançla falan ilgisi yok. Binlerce yazı okudum bu konuda. Temelde örtünmenin (kadının) sebebi kadının erkeğin cinsel güdülerini uyarmasınıdan geçiyor. Yani kadın ne kadar giysilerle gizlenirse  ters orantı ile erkekler uyarılmıyor. Bakma ulan bakma. Madem iraden bu kadar zayıf bakma, çevir kafanı, eğit kendini. Aklını başına al.

Ama hayır, sapıklığın her türlüsü, ahlaksızlığın her numarasını deneyen insanoğlu için bir kumaş parçasımı engel olacak. Hadi canım. (Bakınız İslamiyet öncesi Mekkeye, Medineye, bakınız İslamiyet sonrası İran’a)

Mesele kadınların toplumdaki yerinin gösterilmesi, kontrol altına alınacak bireylere göre çözümler üretilmesi. Ben bu toplumda saçlarının bakımını yaptıramadığı, buna para ayıramadığı için başını örten, uzun uzun pardösüler giyen kadınlar da tanıyorum diğer yandan. Dün peçelerin arkasına tıkılan kadınlar, bugün garip giysilerin içine tıkılıyor. Sonra onlar ne yapıyor, peçelerin bin türlüsünü üretenler şimdi de başörtüsü, türbanın bin türlüsünü üretiyor. Rengarenk pırıl pırıl saten, ipek bu örtüler, dikkat çekici bu kadınlar sokaklarda ince ve yüksek topuklu ayakkabıları, parlak ve gözalıcı renklerde çantaları ile salına salına yürüyorlar.  Giysileri o kadar farklı ve o kadar dikkat çekici ki dönüp dönüp bakıyorsun. Peki bunlar ne zaman Pakistan, İran, Malezya, Suudi Arabistan ve diğer ülkelerdeki gibi siyaha dönecek?

İnsanların ne giyeceği yasalarla düzenlenir miymiş? Düzenlenir kardeşim, balgibi düzenlenir. Kimi kandırıyorsun, kiminle dalga geçiyorsun sen. Dünyanın her yerinde kamu hizmetinde çalışanların ne giyeceği yasalarla düzenlenir. Hakimler şunu giyer, polisler bunu giyer, hemşireler bunu giyer, doktorlar bunu giyer… Gidin dünyanın bir ucuna orada da durum bu burada da durum bu. Kamunun dışına çıkın, özel kuruluşlar için bile yönetmelikler vardır.

Ortaya işkembeden sallanmış bir yalan salla sonra da onun üstüne kutsadığın bir başka yalanı ekle… Oldu.

Madem kutsal kitaplarda nasıl giyinileceği düzenlenebiliyor bunu iddia ediyorlar insanlarda bunu yasalarla düzenler. Ama güzel kardeşim anla artık,  yasalarla düzenlenen giyim kuşam meselesi senin özgürlüğünü altüst etmek için değil birlikte yaşamanın gereği düzenleniyor. Pasta, ekmek, yemek yapan bir adamın ya da kadının kafası kapatılacak, eldiven giyecek diyor yönetmelik. Neden bunu anlayabiliyor musun?, sağlık için. Senin anan hiç bağırmadı mı sokağa fırladığında arkandan şapkanı giy diye…

İnsanların ne giyeceği ya da giymeyeceği yasalarla düzenlenir. Bunun kim aksini söylüyorsa buyursun gelsin…

Evinde ne giymek istiyorsan giyersin, sokakta kafanı mı örtersin, kıçını mı açarsın senin sorunun. Ama yeter artık bu ortaçağ tartışmasından kurtulalım artık.

Sen ne giyersen giy karışmam ben ne giyersem giyeyim sen de karışmasın olur biter. Buna razı mısın? Cesaretin var mı böyle bir kurala…

Ne var ki, bu gelişim sürekli ve kesintisiz değildir. Tarih bize gösteriyor ki zaman zaman duraksamalar ve hatta gerilemeler de olmuştur. Bu gerçeğin en yaygın bilinen örneği, Roma İmparatorluğu’nun yıkılmasını izleyen Avrupa ortaçağıdır. Bu nedenle de bu döneme aynı zamanda “Karanlık Çağ” da denilir. Ancak, bu gibi duraksamalar ve gerilemeler hep geçici olmuş, belirli bir süre sonra insanlık yeniden eski gelişim çizgisini yakalamış, hatta sıçramalar yapmıştır.

Duraksamalar ve gerilemelerin kimi zaman küresel, kimi zaman bölgesel ve kimi zaman da yerel olduğunu görüyoruz. Küresel olana örnek, I.Dünya Savaşı’ndan sonra dünyada görülen emperyalizmin acımasızlığı, otoriter ve totaliter rejimlerin egemenliği, kapitalizmin bunalımının insanları sürüklediği yoksulluk v.b.dir. Ancak II. Dünya Savaşı’nı izleyen dönemde bir süre için bunlar geride kalmış, insan hak ve özgürlükleri uluslararası düzende güvenceye bağlanmış, savaşın yıkıntıları üzerinde yeni bir dönem başlamış, sosyal haklar tanınmıştır. Bununla birlikte, bu dönem de çok sürememiştir. Önce, emperyalizm, gözüne kestirdiği ve gücü yettiği bölgelerde bir sömürü düzenini uygulamaya koymuş, kimi yerel işbirlikçi iktidarlar ise, bu olumsuzlukları yerel planda daha uç noktalara taşımışlardır.
Duraksama ve gerileme dönemlerinin önemli bir özelliği de, kültürel alandaki yozlaşma ve buna eşlik eden toplumsal değer yargılarındaki soysuzlaşmadır.

Son dönemde “küreselleşme” olgusu ile birlikte insanlık yeniden ve küresel boyutta bir gerilemeyi yaşamaktadır. Küreselleşmenin başını çeken ülkelerde egemen çevreler dışında halk ama özellikle emekçiler bu gerilemeden payını almaktadır. Ama asıl emperyalizmin etkisinde kalan bölgelerde durum daha açık bir biçimde gözlemlenmektedir. Bu bölgelerdeki kimi ülkeler ise, daha da içler acısı durumdadırlar. Gerçekten de, sosyal haklar her geçen gün daha da budanmakta, hatta bazı yerlerde tümden kaldırılmakta, hak ve özgürlükler hiçe sayılmakta, dinsel bağnazlık gittikçe artmakta, savaş ve işgal olağan sayılmaktadır. Kültürel alanda ise tam bir yozlaşma söz konusudur.

* * *

Türkiye, hem küresel olarak ve hem de bir bölge ülkesi olarak bu gerilemeden fazlasıyla payını almaktadır. Kaldı ki, yerel olarak da, Türkiye artık Atatürk Türkiyesi değildir.

Ülkemizde yaşananları bu açıdan burada yineleyip sıralamaya gerek bulunmuyor. Hep birlikte yaşıyoruz olumsuzlukları!… Gerçekten de, sosyal hakların nasıl yok edilmekte olduğunu, açlık ve yoksulluğun nasıl kol gezdiğini, ülkenin nasıl bir “korku imparatorluğu”na dönüştüğünü v.b…. bilmeyen kalmamıştır. Artık Orhan Pamuk gibilerin kitapları çok satmakta, Müslüm Gürses Fazıl Say’a yeğlenmekte, çoğu TV programları halkı ahmaklaştırmakta birbirleriyle yarışmakta, üniversiteler Darülfünun’u (kimileri de medreseleri) aratmaktadır.

Bununla birlikte, “zihinsel durgunluk” ya da “zihinsel gerileme” açısından içine sürüklendiğimiz içler acısı duruma bir-iki somut örnek vermek istiyorum.

Örneğin, üniversiteleri ele alalım. YÖK yasasına göre üniversitelerin bir görevi de halkı aydınlatmak olmasına ve 40 dolayında hukuk fakültesi olmasına karşın, herhangi bir hukuk fakültesi kurum olarak şu anayasa değişikliği konusunda olumlu ya da olumsuz bir görüş belirtemeyecek duruma düşmüş bulunmaktadırlar.

Anayasa Mahkemesi, bilindiği gibi, referanduma götürülecek anayasa değişikliğinin bazı hükümlerini anayasaya aykırı olduğu için iptal etmiştir. İptal edilen hükümlerden biri de Anayasa Mahkemesi’ne hukukçu olmayan kişilerin üye olarak atanmasına ilişkindir. Anayasa Mahkemesi, hukukçu olmayanların bu mahkemeye yargıç olarak atanamayacağını hükme bağlamıştır. Ne ki, Anayasa Mahkemesi’nin şu andaki başkanı hukukçu değildir, İşletme Fakültesi mezunudur!

Hanefi Avcı’nın görmek istemeyenlerin bile gözlerini açtıracak kitabı ve açıklamaları Türkiye için gerçekten önemli ve olumlu ve gelişmedir ama Avcı’nın kendisinin de açıkça söylediği gibi, kısa bir süre öncesine değin eleştirdiği cemaat ile yakın ilişkiler içinde olmasının nasıl açıklanacağını, görebildiğim kadarıyla, kimse dile getirmemektedir.

Hakimler Ve Savcılar Yüksek Kurulu ile Adalet Bakanlığı arasındaki “kavga”yı izliyoruz ama bugün Kurul’un görevden almak istediği yargıç ve savcıları zamanında aynı Kurul’un o görevlere atadığını düşünemiyoruz. Anlaşılan o ki, bu atamaları yaptığında Kurul üyeleri o kişilerin, söz gelimi Zekeriya Öz’ün, dosyalarını iyi incelememişler, gerekli özeni göstermemişler.

Yeni Ceza Yasası’nın CHP’lilerin yakındığı maddeleri TBMM’nde oylanırken CHP’lilerin de kabul oy verdiklerini düşünmüyoruz hiç.

Bunlar ve benzerleri insanlığın zihinsel gelişim çizgisine pek de uygun olmasa gerektir.

* * *

Türkiye’nin nasıl ve ne denli gerisin geriye gittiğine en çarpıcı örnek, anayasa alanındadır.

1982 Anayasası’na “hayır” oyu veren az sayıda kişiden biri de benim. Bu anayasayı eleştiren yazılar da yazdım. Ancak, anayasada yapılan onlarca değişikliği bir yana bıraksak bile, 1982 Anayasası’nı ilk haliyle de olsun savunmak durumundayız. Çünkü, Ergun Özbudun başkanlığındaki bir kurula yaptırılan anayasa taslağı AKP’nin kafasındaki anayasa düzenini ortaya koyduğu gibi referanduma sunulacak olan Anayasa Mahkemesi ve Hakimler Ve Savcılar Yüksek Kurulu ile ilgili değişiklik, 1982 Anayasası’ndan çok daha geridir.

Ama Anayasa Mahkemesi ve Hakimler Ve Savcılar Yüksek Kurulu ile ilgili Anayasa maddelerinin değiştirilmesi için bunlar sırf 12 Eylül’ün eseridir diye “evet” oyu vereceklerini açıklayan kimi “aydın”, “yazar”, “sanatçı” v.b. geçinenlere bakmayın siz. Tarih yine hükmünü sürdürecek, Türkiye yeniden ileriye atılımlar ülkesi olacaktır.

Çetin Yetkin
Odatv.com

*Bu bilgiler, Dr. Ayeşa Sıddıka’nın “Pakistan’s Military Economy” başlıklı belgesel kitabından alınmıştır.

Mine G. Kırıkkanat

4 bölüm halindeki röportajı izlemek için burayı ya da burayı ziyaret edin…

Türkiye’nin en çok konuşulan ama, bir türlü bulunamayan kitabı!

*
İlk baskısı çıktı, adeta görünmez el tarafından toplatıldı, anında buhar oldu, ahali kuyrukta beklediği halde, yeni baskıları çıkmıyor. (Muhtemelen bandrol verilmiyordur yayıncıya.)
*
Hal böyleyken, onlarca köşe yazarı, “papağan korosu” gibi, aynı cümleleri tekrar ediyor, bu kitabın aslında tırışkadan teyyare olduğunu, dedikodu mahiyetindeki lafların sıralandığını, somut verilerin bulunmadığını anlatıyor… Dolayısıyla, boşu boşuna vakit kaybı olduğu, okunmasına gerek olmadığı tavsiyesinde bulunuyorlar.
*
Birincisi, kitap somut veri dolu.
İsimler, dilekçeler, şahitler var.
*
(Yalaka tayfası yıllardır, Özdil şöyle, Özdil böyle diye yazıyor mesela… Kitapta bi Özdil var! Özdil’in feriştahı… Niye yazmıyorlar?)
*
Madem bu kadar yalayıp yuttular, sizin bir türlü bulamadığınız kitabı… Simon kim? Var mı yazan? Neden Haliç’te yaşıyor? Okudunuz mu tek satır bununla alakalı? Kitabın her satırını incelediğini öne süren arkadaşlar, bismillah, kitabın adı birader, niye bahsetmiyorlar?
*
Okumadılar mı yoksa?

Yazının devamını okumak için

Yılmaz Özdil yazmış bunları…

Sabah sabah sitemin istatistiklerine baktım; şaşırtıcı bir durum var. Birçok okuyucu haliçte yaşayan simonlar.pdf ya da ekitap gibi sözcüklerle siteye gelmişler. O kadar çok konuşuldu ve merak uyandırdı ki kitap tükendi. Belki de kitap birileri tarafından Özdil’in de dediği gibi piyasadan buharlaştı. Daha önce örneklerini gördük aman millet okumasın diye parasını verip bazı illerde gazetelerin tümünü satın alan sivriler çıktı bu memlekette.

Ne farkeder ki, artık olan oldu. Herşey ortaya dökülüyor. Birileri belgesi yok, şahidi yok falan diye ırmağın öbür ucundan bağırıyor. Bir kez daha okusa yazdığı yazıyı oha bu kadar da olmaz diyecek ama zaman yok, bugüne kadar her konuda yalan üretenler tam gaz devam ediyor.

Hadi bakalım korsan yayıncılar bu işe el atacak mı? Yoksa ulan bu iş sakat deyip Hanefi Avcı’nın kitabına korsanlık yapmayacaklar mı? Çıkıp piyasaya bir bakmalı…

Kitaptaki bir bölüm, zamanında bir firmanın Haliçte defile yapacağım diye tutturmasını getirdi aklıma. Haliç o kadar pis kokuyor ki dayanılır gibi değil. Nasıl yaparız diye düşündük… En sonunda gidelim bir koku firması ile anlaşalım o bölgeye bir ton güzel koku dökelim, bir iki saat yeter demiştik.. Firma sahibi bunu duyunca acaip şaşırmıştı. Hanefi Avcı’nın da dediği gibi Haliç kıyısında yaşayan insanlar duruma öyle alışmışlardı ki piknik yapıyor, akşamları ailecek oralarda gezinti yapabiliyorlardı…

Bu sefer ülkenin en karanlık adamları ile dolu bir mercedes bir kamyonla çarpışmadan ortaya döküldü herşey. Üstelikte çok hoş bir yöntemle…

Bir emniyet müdürünün roman kıvamında çok satanlar listesinin başına aday bir kitapla…

Hepsinin kulakları çınlasın, mezarlarında ellerini başlarının altına koyup bacaklarını üst üste atıp gülümsesinler… Küccük ameriga olduk sonunda…

İktidarın, cemaatlerin, tarikatların, yandaş medyanın yere göğe sığdıramadığı bu kişi ortalığa parça parça dökülen bu 608 sayfalık kitapla Muhammed Ali Clay’dan dayak yemiş gibi yalpaladıktan sonra kendine gelip yerden yere vurmaya başladı. Yazılanları okudukça bu kadar da olmaz diyorum ama oluyor.  Cahil diyenlerden tutunda yalancı, deli diyenine kadar herkes sıraya girmiş sağdan soldan girişiyor. Slogan bile üretmişler Avcı ava giderken avlanmış… Pehh…

Bir PKK itirafçısının (ki adamın yemediği herze kalmamış)  lafları ile yüzlerce kişiyi içeri atılınca, bu adam doğru söylüyor oluyor,  ordan burdan toplanmış üzerinde oynanmış belgelerle yer yerinden oynuyor, ordunun kozmik odasında aramalar yapılıyor bunlar da demokrasi adına müthiş ilerleme oluyor, Hanefi Avcı’nın yazdıkları üstüne salla gitsin… Neyse üstlerine düşeni yapıyor herkes..

Ama cennet bir vatanda değil, cehennemin ara sokaklarında yaşadığımızı artık herkes görmeye başladı. Bu durumu güçler savaşı falan diyerek açıklamak, geçiştirmek ileride olacakları tahmin edememek demektir.

Bugün Atilla Kart, Büyükanıt ve Erdoğan Dolmabahçe görüşmesi sonrası Cumhuriyet Halk Partisi’nin kurumsal olarak dinlendiğini, devletin içinde yasal olmayan bir istihbarat biriminin kurulduğunu, polis devleti anlayışının kurumsallaştığını, dinleme alet ve tesislerinin yerlerini işaret etti. Şu ana kadar haber büyük medya kuruluşlarının websitelerinde yer almadı. ama haber hızla yayılıyor.

Atilla Kart böyle bir iddiada bulunurken tahmin mi yürütüyor yoksa birşeyler mi biliyor? Sorulan bir soru üzerine kısa olarak elinde bu konu ile ilgili bilgi olduğunu teyit ediyor..

Bu ülke 70 lerden beri cehennem gibi… Darbeler, işkenceler, devlet baskısı, katliamlar, kayıplar, cinayetler, isyanlar, açlık, sefalet, işsizlik içinde debeleniyor. Ve son 8 yıldır toplumu baskı altında tutarak biçimlendirmeye çalışan bu yapı yöntem değiştirdi.

Sanıyorum olması gereken oluyor…

Çocuk duvara yazıyor; cehenneme hoşgeldiniz…